Towar w tranzycie lub reeksporcie — czy powstają obowiązki wprowadzającego w Polsce?

O obowiązkach wprowadzającego w Polsce decyduje to, czy towar został wprowadzony do obrotu (np. przez import), a nie sam jego przewóz w tranzycie; cytowane przepisy nie regulują tranzytu wprost. Import z późniejszym reeksportem może już być wprowadzeniem: wprowadzającym baterie jest m.in. przedsiębiorca dokonujący importu na potrzeby własnej działalności (art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach), a przy opakowaniach wprowadzenie do obrotu następuje przy imporcie w dniu przywozu na terytorium kraju (art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy o opakowaniach).

Stan prawny na: 2026-10-13

Firma, która przyjmuje lub wysyła towar przez terytorium Polski bez zamiaru sprzedaży w kraju, powinna rozdzielić dwie sytuacje. Pierwsza to czysty tranzyt: towar przejeżdża przez Polskę i nie jest ani importowany na potrzeby własnej działalności, ani w żaden inny sposób wprowadzany do obrotu. Druga to import do Polski, po którym towar dopiero jest wysyłany dalej (reeksport). Cytowane poniżej przepisy nie opisują wprost tranzytu ani reeksportu; o statusie decydują przesłanki wprowadzenia do obrotu w każdym z reżimów.

Kiedy baterie lub akumulatory czynią firmę wprowadzającym?

Według art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach wprowadzającym jest przedsiębiorca, który:

• po raz pierwszy wprowadza baterie lub akumulatory do obrotu na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej,
• dokonuje ich importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia na potrzeby własnej działalności,
• zlecił ich wytworzenie pod własnym oznaczeniem.

Przy reeksporcie kluczowe jest więc ustalenie, czy firma sama dokonała importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego na potrzeby własnej działalności. Jeżeli tak, mieści się w drugiej z powyższych przesłanek (art. 6 pkt 22). Jeżeli firma nie spełnia żadnej z trzech przesłanek, nie jest wprowadzającym w rozumieniu tej definicji.

Jakie obowiązki ma wprowadzający baterie?

Jeśli firma jest wprowadzającym, art. 29–33 ustawy o bateriach i akumulatorach nakładają na nią obowiązki:

• wprowadzanie do obrotu wyłącznie prawidłowo oznakowanych baterii i akumulatorów (art. 29),
• umieszczanie numeru rejestrowego na dokumentach związanych z obrotem (art. 30),
• odebranie od użytkownika końcowego, na jego zgłoszenie, zużytych baterii i akumulatorów samochodowych lub przemysłowych, które wprowadziła do obrotu – w terminie 30 dni od zgłoszenia i w ilości nie większej niż przekazana temu użytkownikowi (art. 31 ust. 1); baterie i akumulatory kwasowo-ołowiowe podlegają odrębnemu trybowi z art. 31 ust. 2,
• zawieranie pisemnych porozumień o zbiórce baterii przenośnych (art. 32),
• osiąganie poziomów zbierania z art. 33, określonych w rozporządzeniu wykonawczym.

Sprzedawca, którego działalność polega wyłącznie na dalszym udostępnianiu już wprowadzonych na rynek baterii, nie jest z tego tytułu wprowadzającym i nie ma obowiązku odrębnego wpisu do rejestru BDO jako wprowadzający (art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach). Więcej o rejestrze znajdziesz w przewodniku po BDO.

Od kiedy opakowania i produkty w opakowaniach są wprowadzone do obrotu?

Zgodnie z art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wprowadzenie do obrotu opakowań lub produktów w opakowaniach następuje:

• w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej – przy produkcji krajowej,
• w dniu przywozu na terytorium kraju – przy imporcie,
• w dniu wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie.

Gdy wprowadzenie nastąpiłoby w dwóch różnych terminach, liczy się wcześniejszy. Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy. Firma importująca towar w opakowaniach, który potem reeksportuje, powinna więc zachować dokumenty pozwalające wykazać datę przywozu oraz to, czy i kiedy wprowadzenie do obrotu nastąpiło.

Co mówi rozporządzenie PPWR o wprowadzeniu do obrotu i importerze?

Rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR) stosuje się od 12 sierpnia 2026 r. do wszystkich opakowań (art. 2 ust. 1, art. 71). Importer to według art. 3 pkt 17 podmiot z siedzibą w Unii, który wprowadza do obrotu opakowanie z państwa trzeciego. Adresatem rejestracji i rozszerzonej odpowiedzialności producenta jest jednak szersza kategoria „producenta” (art. 3 pkt 15): każdy wytwórca, importer lub dystrybutor, który po raz pierwszy udostępnia opakowania lub produkty w opakowaniach na terytorium państwa członkowskiego (także zdalnie i z państwa trzeciego bezpośrednio do użytkowników końcowych), albo rozpakowuje produkty w opakowaniu, nie będąc użytkownikiem końcowym. Pojęcia producenta i importera z PPWR nie są tożsame z polskim pojęciem wprowadzającego produkty w opakowaniach.

Jak wygląda porównanie reżimów?

Co konkretnie zrobić teraz?

1. Ustal, czy towar faktycznie jest tylko przewożony, czy firma dokonuje jego importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego na własne potrzeby.

2. Dla baterii sprawdź trzy przesłanki z art. 6 pkt 22; jeśli któraś jest spełniona, przejdź do obowiązków z art. 29–33.

3. Dla opakowań ustal datę przywozu lub faktury WNT i zachowaj dokumenty – ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1–3).

4. Dla sprzętu elektrycznego sprawdź, czy firma ma siedzibę w Polsce i czy wprowadza do obrotu w kraju sprzęt z innego państwa.

5. W razie wątpliwości skonsultuj się z ekspertem; ogólny kontekst znajdziesz w dziale odpady i opakowania.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
• Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)
• Rozporządzenie (UE) 2025/40
• Ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 573)

Najczęściej zadawane pytania

Czy import produktów w opakowaniach, które potem wysyłam za granicę, jest wprowadzeniem do obrotu w Polsce?

Tak, jeżeli import następuje na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi), a przy imporcie wprowadzenie następuje w dniu przywozu na terytorium kraju (art. 9 ust. 1–3). Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy.