SUP — produkty jednorazowe · Pytania i odpowiedzi
Ile wynosi kara za niepobranie opłaty SUP od klienta?
Kara za niepobranie opłaty SUP od klienta wynosi od 500 do 20 000 zł. Wymierza ją wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej na podstawie art. 40a pkt 1–3 w zw. z art. 40b ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz.U. 2024 poz. 433).
Stan prawny na: 2026-10-18
Za co grozi kara i kto ją nakłada?
Ustawa z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz.U. 2024 poz. 433) przewiduje karę za trzy rodzaje naruszeń, wymienione w art. 40a pkt 1–3. Pierwsze dotyczy niepobrania opłaty SUP w jednostkach stacjonarnych (art. 3b ust. 1). Drugie dotyczy niepobrania opłaty w automatach (art. 3b ust. 2). Trzecie dotyczy niezaoferowania alternatywy niejednorazowej (art. 3b ust. 3). Zgodnie z art. 40b ust. 1 pkt 1 tej ustawy kara mieści się w widełkach 500–20 000 zł. Według art. 40b ust. 2 wymierza ją w drodze decyzji właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.
Od kiedy obowiązują poszczególne kary?
Art. 40a pkt 1–3 ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami (t.j. Dz.U. 2024 poz. 433) nie wszedł w życie w jednym terminie. Daty wynikają z przepisów nowelizacji SUP (ustawa z 14 kwietnia 2023 r., Dz.U. 2023 poz. 877), a potwierdzają je przypisy do art. 40a tekstu jednolitego.
| Naruszenie | Podstawa | Kara | Organ | Obowiązuje od |
|---|---|---|---|---|
| Niepobranie opłaty – jednostki stacjonarne | art. 40a pkt 1 w zw. z art. 3b ust. 1 | 500–20 000 zł (art. 40b ust. 1 pkt 1) | wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40b ust. 2) | 2024-01-01 |
| Niepobranie opłaty – automaty | art. 40a pkt 2 w zw. z art. 3b ust. 2 | 500–20 000 zł (art. 40b ust. 1 pkt 1) | wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40b ust. 2) | 2024-01-01 |
| Niezaoferowanie alternatywy niejednorazowej | art. 40a pkt 3 w zw. z art. 3b ust. 3 | 500–20 000 zł (art. 40b ust. 1 pkt 1) | wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40b ust. 2) | 2024-07-01 |
Co zrobić teraz?
Na podstawie art. 3b i art. 40a pkt 1–3 ustawy z 11 maja 2001 r. (t.j. Dz.U. 2024 poz. 433):
1. Pobieraj opłatę SUP od klienta w jednostce stacjonarnej (art. 3b ust. 1) i w automacie (art. 3b ust. 2). Niepobranie opłaty podlega karze z art. 40a pkt 1–2.
2. Zaoferuj klientowi alternatywę niejednorazową (art. 3b ust. 3). Jej niezaoferowanie podlega karze z art. 40a pkt 3.
3. Przed wdrożeniem sprawdź aktualne brzmienie ustawy w tekście jednolitym Dz.U. 2024 poz. 433.
Więcej o skutkach niepobierania opłaty znajdziesz w artykule Jakie konsekwencje grożą za niepobieranie opłaty SUP. Ogólne tło przepisów opisuje dział Emisje i SUP. Obowiązki rejestrowe w BDO to osobna sprawa, opisana w artykule BDO – rejestr i obowiązki.
Źródło przepisów: ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, t.j. Dz.U. 2024 poz. 433.
Podstawa prawna i źródła
Najczęściej zadawane pytania
Czy za brak ewidencji SUP grozi ta sama kara i ten sam organ?
Kwota jest ta sama, ale organ inny. Brak ewidencji to osobna kara w wysokości 500–20 000 zł, którą wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska, a nie inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40a pkt 4–6 w zw. z art. 40b ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z 11 maja 2001 r., t.j. Dz.U. 2024 poz. 433). Więcej o konsekwencjach w artykule Jakie konsekwencje grożą za niepobieranie opłaty SUP.
Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują indywidualnej porady prawnej. Opracowanie oparte na obowiązujących przepisach i oficjalnych źródłach.