Jak prowadzi się kartę ewidencji odpadów dla różnych rodzajów odpadów

Posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów (KEO) odrębnie dla każdego rodzaju (kodu) odpadów, a nie jedną kartę zbiorczą dla całej działalności – wynika to z art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach. Trzy karty szczególne (osadów ściekowych, ZSEE, pojazdów wycofanych z eksploatacji) prowadzą podmioty wskazane wprost w art. 70 ust. 1 pkt 1–3.

Stan prawny na: 2026-10-16

Kto prowadzi kartę ewidencji odpadów i na jakiej podstawie?

Podstawowy obowiązek ewidencyjny spoczywa na posiadaczu odpadów. Art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach nakłada na niego obowiązek prowadzenia na bieżąco ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów zgodnie z katalogiem odpadów. Jednym z dokumentów tej ewidencji, wymienionych w art. 67 ust. 1 tej ustawy, jest karta ewidencji odpadów (KEO). Sposób jej prowadzenia wobec różnych rodzajów odpadów reguluje art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach, którego obecne brzmienie obowiązuje od 1 stycznia 2016 r. Pełny tekst znajdziesz w ustawie o odpadach (tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 1587).

Jeśli dopiero porządkujesz pojęcia, zacznij od artykułu co to jest ewidencja odpadów oraz co to jest karta ewidencji odpadów (KEO).

Co oznacza prowadzenie KEO „odrębnie dla każdego rodzaju odpadów”?

Zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów dla każdego rodzaju odpadów odrębnie. Rodzaj odpadu to kod z katalogu odpadów, o którym mowa w art. 66 ust. 1 tej ustawy. Przepis nie przewiduje jednej karty zbiorczej obejmującej całą działalność.

W praktyce oznacza to, że zwykły wytwórca odpadów – na przykład warsztat, sklep czy biuro – prowadzi jedną KEO na każdy kod odpadu, który faktycznie wytwarza. Jeśli wytwarzasz odpady o trzech różnych kodach, potrzebujesz trzech kart. Dotyczy to podmiotu objętego obowiązkiem ewidencji z art. 66 ustawy o odpadach, który nie korzysta z uproszczonej ewidencji z art. 71 tej ustawy.

Które podmioty prowadzą trzy szczególne karty ewidencji?

Od reguły ogólnej art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach przewiduje trzy warianty, w których kartę prowadzi nie każdy posiadacz tych odpadów, lecz podmiot wskazany wprost:

Przykładowo, według art. 70 ust. 1 pkt 1 kartę osadów prowadzi ich wytwórca, a nie podmiot, który tylko włada gruntem, na którym osady są stosowane. Ten drugi podmiot jest ujęty w art. 71 pkt 3 ustawy o odpadach, który przewiduje dla niego uproszczoną ewidencję.

Podobnie art. 70 ust. 1 pkt 2 nie obejmuje każdego, kto posiada odpady ZSEE – kartę ZSEE prowadzi przedsiębiorca prowadzący zakład przetwarzania ZSEE. Art. 70 ust. 1 pkt 3 wskazuje przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów.

Jakie są wyjątki i przypadki brzegowe?

• Uproszczona ewidencja. Art. 71 ustawy o odpadach przewiduje uproszczoną ewidencję z użyciem samej karty przekazania odpadów, bez KEO, dla podmiotów z jednej z wymienionych w nim kategorii: wytwórców odpadów niebezpiecznych do 100 kg rocznie (pkt 1 lit. a); wytwórców odpadów innych niż niebezpieczne i niebędących komunalnymi do 5 ton rocznie (pkt 1 lit. b); podmiotów wykonujących wyłącznie usługę transportu odpadów (pkt 2); podmiotów władających gruntem, na którym stosowane są komunalne osady ściekowe (pkt 3). Podmiot z tej grupy nadal ma obowiązek ewidencji, ale w węższej formie – to nie to samo co zwolnienie z art. 66 ust. 4. Szczegóły omawia artykuł kiedy można prowadzić uproszczoną ewidencję odpadów.
• Wspólny lokal. Gdy wytwórcy odpadów korzystający ze wspólnego lokalu przenieśli odpowiedzialność za wytwarzane odpady na jednego z nich albo na wynajmującego lokal (art. 28 ust. 1 ustawy o odpadach), ewidencję wytwarzanych odpadów prowadzi podmiot, na który ją przeniesiono (art. 66 ust. 2 tej ustawy). Wymaga to umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności (art. 28 ust. 2 tej ustawy). To wąski przypadek, a nie ogólna możliwość przerzucenia ewidencji na usługodawcę.
• Sprzedawca i pośrednik. Sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami, którzy nie są posiadaczami odpadów, prowadzą na bieżąco ewidencję wyłącznie odpadów niebezpiecznych (art. 66 ust. 3 ustawy o odpadach).
• Zwolnienia z ewidencji. Art. 66 ust. 4–5 ustawy o odpadach zawiera odrębny katalog zwolnień z obowiązku ewidencji. Dotyczy on między innymi wytwórców odpadów komunalnych. Zwolnienie to nie jest tożsame z uproszczeniem z art. 71 tej ustawy.

Co zawiera karta ewidencji odpadów?

Dokumenty ewidencji odpadów, w tym KEO, zawierają informacje wymienione w art. 67 ust. 3 ustawy o odpadach. Są wśród nich: dane posiadacza odpadów z adresem siedziby i miejsca prowadzenia działalności, numer rejestrowy BDO, NIP (o ile został nadany), rodzaj prowadzonej działalności w zakresie gospodarki odpadami, masa odpadów oraz kod i rodzaj odpadów, a także adres miejsca przeznaczenia odpadów. Część pól ma charakter warunkowy. Na przykład adres miejsca pochodzenia odpadów dotyczy podmiotów innych niż wytwórcy (art. 67 ust. 3 pkt 8), a sposób gospodarowania odpadami – posiadacza prowadzącego przetwarzanie (art. 67 ust. 3 pkt 10).

KEO zawiera dodatkowo, na podstawie art. 67 ust. 3b ustawy o odpadach: procentową zawartość PCB w odpadzie, jeżeli odpad zawiera PCB, oraz masę odpadów wytworzonych, odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie lub przekazanych. Imię i nazwisko osoby sporządzającej jest wymagane w przypadku karty ewidencji odpadów (art. 67 ust. 3 pkt 5 tej ustawy). Karty szczególne mają dodatkowe, odrębne pola (art. 67 ust. 3c–3e i ust. 4 tej ustawy). Pełny przegląd dokumentów znajdziesz w artykule jakimi dokumentami prowadzi się ewidencję odpadów w BDO.

Jak w terminie wpisywać dane do KEO?

Art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach mówi o prowadzeniu ewidencji „na bieżąco”, ale nie wyznacza stałego terminu wpisów, na przykład miesięcznego. Dawny wymóg wpisów po zakończeniu miesiąca (art. 70 ust. 2 tej ustawy) został uchylony z dniem 1 stycznia 2020 r. Ustawa nie określa też liczby dni, w których wpis ma nastąpić po zdarzeniu.

Co zrobić w praktyce?

Poniższe kroki to wnioski z przytoczonych przepisów, a nie odrębne obowiązki ustawowe.

1. Ustal, czy jesteś posiadaczem odpadów objętym obowiązkiem ewidencji (art. 66 ustawy o odpadach) i czy nie mieścisz się w uproszczonej ewidencji z art. 71 tej ustawy.

2. Spisz kody odpadów z katalogu odpadów, które faktycznie wytwarzasz lub posiadasz.

3. Dla każdego kodu przygotuj osobną KEO zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach.

4. Sprawdź, czy prowadzisz działalność wskazaną w art. 70 ust. 1 pkt 1–3 ustawy o odpadach: jesteś wytwórcą komunalnych osadów ściekowych, prowadzisz zakład przetwarzania ZSEE albo stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów. Tylko wtedy prowadzisz odpowiednią kartę szczególną.

5. Uzupełniaj karty o dane z art. 67 ust. 3 i 3b ustawy o odpadach, pamiętając, że część pól dotyczy tylko wybranych podmiotów.

Więcej o systemie, w którym prowadzi się ewidencję, znajdziesz w serwisie na stronach BDO oraz odpady i opakowania. Treść przepisów sprawdzisz w ustawie o odpadach.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o odpadach (tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 1587)

Najczęściej zadawane pytania

Jakich dokumentów ewidencji odpadów używa się poza KEO?

Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o odpadach ewidencję prowadzi się z użyciem siedmiu rodzajów dokumentów, zależnie od roli podmiotu i rodzaju odpadów: karty przekazania odpadów (KPO), karty ewidencji odpadów (KEO), karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych, karty ewidencji ZSEE, karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji, karty ewidencji odpadów niebezpiecznych (dla sprzedawcy i pośrednika niebędących posiadaczami) oraz karty przekazania odpadów komunalnych. Ta ostatnia jest używana przez podmioty w łańcuchu odpadów komunalnych zamiast zwykłej KPO i nie jest z nią tożsama. Przegląd znajdziesz w artykule jakimi dokumentami prowadzi się ewidencję odpadów w BDO.