Co to jest opłata producenta SUP?

Opłata producenta SUP to coroczna opłata za wprowadzone do obrotu jednorazowe produkty z tworzyw sztucznych z załącznika nr 9, wnoszona marszałkowi województwa (art. 3k ustawy, Dz.U. 2024 poz. 433). Dla sekcji I wynosi 0,10 zł za kilogram, a dla chusteczek nawilżanych i balonów z sekcji II 0,01 zł za sztukę (rozporządzenie, Dz.U. 2023 poz. 2686).

Kto i za co płaci opłatę producenta SUP?

Art. 3k ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433) ustanawia dwie odrębne, coroczne opłaty. Obie dotyczą podmiotów, które wprowadzają do obrotu produkt z wykazu w załączniku nr 9 do ustawy:

• art. 3k ust. 1 – opłata dla produktów z sekcji I i III załącznika nr 9. Pokrywa koszty zbierania odpadów z publicznych systemów (w tym utworzenia i utrzymania tych systemów, transportu i przetwarzania) oraz koszty uprzątania, transportu i przetwarzania;
• art. 3k ust. 2 – odrębna opłata dla produktów z sekcji II, przeznaczona wyłącznie na koszty uprzątania, transportu i przetwarzania.

W praktyce oznacza to, że o obowiązku decyduje przypisanie produktu do sekcji załącznika nr 9, a nie sama branża firmy. Więcej o systemie SUP znajdziesz w dziale emisje i SUP.

Ile wynosi opłata producenta SUP?

Stawki określa rozporządzenie ministra klimatu i środowiska z 9 grudnia 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 2686), wydane na podstawie art. 3l ust. 2 ustawy. Obowiązują od 2024-01-01, a w dostępnych źródłach nie znaleziono ich zmiany.

Art. 3l ust. 1 ustawy wyznacza górne granice stawek: 0,20 zł za kilogram dla sekcji I (pkt 1) oraz 0,03 zł za sztukę dla sekcji II i III (pkt 2). Obecna stawka dla sekcji I to połowa tego limitu, a stawka za sztukę to jedna trzecia limitu.

Jak obliczyć opłatę producenta SUP?

Według art. 3k ust. 3 ustawy opłata to iloczyn stawki z rozporządzenia i masy albo liczby wprowadzonych do obrotu produktów. Dla sekcji I liczy się masę produktów, dla sekcji II i III liczbę sztuk. Zgodnie z art. 3k ust. 4 w sekcjach II i III za produkt jednostkowy uznaje się produkty umieszczone łącznie w opakowaniu jednostkowym.

Przykład wynikający ze stawek: firma wprowadzająca do obrotu pojemniki na żywność z sekcji I mnoży ich łączną masę w kilogramach przez stawkę 0,10 zł, a firma wprowadzająca chusteczki nawilżane z sekcji II mnoży liczbę sztuk przez 0,01 zł.

Opłatę wnosi się na odrębny rachunek bankowy marszałka województwa do 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy (art. 3l ust. 3 ustawy).

Czym różni się art. 3k ust. 1 od ust. 2?

Stawka 0,01 zł za sztukę występuje w dwóch miejscach, ale w różnych podstawach prawnych. Filtry tytoniowe (sekcja III) są objęte art. 3k ust. 1, a chusteczki nawilżane i balony (sekcja II) art. 3k ust. 2, który dotyczy wyłącznie kosztów uprzątania, transportu i przetwarzania.

W praktyce oznacza to, że firma wprowadzająca produkty z różnych sekcji rozlicza dwie odrębne opłaty. Dlatego przed obliczeniem opłaty warto przypisać każdy produkt do właściwej sekcji, a w przypadku balonów sprawdzić, czy nie są przeznaczone do użytku przemysłowego lub innych profesjonalnych zastosowań. Takie balony są wyłączone z opłaty (§ 1 ust. 2 rozporządzenia, Dz.U. 2023 poz. 2686).

Czy opłata producenta SUP wyklucza inne opłaty?

Nie. Ustawa wyróżnia trzy odrębne mechanizmy: zakaz wprowadzania do obrotu (art. 3i, załącznik nr 7), opłatę pobieraną w punkcie sprzedaży od konsumenta (art. 3b i 3c, załącznik nr 6, obejmujący wyłącznie kubki na napoje i pojemniki na żywność) oraz roczną opłatę producenta z art. 3k (załącznik nr 9). Opłata producenta nie jest pobierana od konsumenta. Pojemniki na żywność i kubki na napoje występują zarówno w załączniku nr 6, jak i w załączniku nr 9, więc dotyczą ich obie opłaty, pobierane na różnych zasadach.

Lekkie torby na zakupy należą do sekcji I załącznika nr 9, a nie do załącznika nr 6. Podlegają więc opłacie z art. 3k, a niezależnie od niej opłacie recyklingowej z art. 40a ustawy o opakowaniach z 2013 r. Ta druga opłata jest związana ze sprzedażą torby i płaci ją inny podmiot. To dwie osobne opłaty, a nie duplikat. Szerzej o tym omawia dział odpady i opakowania.

Co zrobić teraz?

1. Przejrzyj asortyment i przypisz produkty do sekcji I, II lub III załącznika nr 9 ustawy.

2. Ustal masę (sekcja I) lub liczbę sztuk (sekcje II i III) wprowadzone do obrotu w danym roku.

3. Pomnóż wartości przez stawki z rozporządzenia (Dz.U. 2023 poz. 2686) i wpłać opłatę do 15 marca następnego roku na rachunek marszałka województwa (art. 3l ust. 3 ustawy).

4. Sprawdź powiązane obowiązki: rejestr BDO oraz ewidencję produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych.

Pełne brzmienie ustawy jest dostępne w tekście jednolitym w serwisie ELI.

Stan prawny na: 2026-10-15

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433)

Najczęściej zadawane pytania

Czy stawkę 0,10 zł za kilogram można przekroczyć?

Nie. Art. 3l ust. 1 pkt 1 ustawy (Dz.U. 2024 poz. 433) ustala górną granicę dla sekcji I na 0,20 zł za kilogram, a obecna stawka z rozporządzenia (Dz.U. 2023 poz. 2686, § 1 ust. 1 pkt 1) jest o połowę niższa. Stawki ustala minister w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 3l ust. 2, więc stawkę na dany rok warto sprawdzić w rozporządzeniu obowiązującym w tym roku. Więcej o obowiązkach ewidencyjnych w artykule o ewidencji produktów SUP.

Komu i kiedy wpłacić opłatę producenta?

Opłatę wnosi się na odrębny rachunek bankowy marszałka województwa do 15 marca roku następującego po roku, którego dotyczy (art. 3l ust. 3 ustawy, Dz.U. 2024 poz. 433). Dotyczy to opłat z art. 3k ust. 1 i ust. 2. Informacje o skutkach niepobierania opłat SUP znajdziesz w artykule o konsekwencjach braku opłaty SUP.