Drewniane sztućce jednorazowe: co to za wyrób, czy to produkt SUP, jaki kod odpadu i który pojemnik?

Drewniane sztućce jednorazowe to wyrób niebędący opakowaniem (załącznik pkt 2 ppkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Środowiska z 22.10.2013 r.). Produktem SUP są tylko wtedy, gdy są wykonane choćby w części z tworzywa sztucznego i nie przeznaczono ich do wielokrotnego użycia (art. 2 pkt 9e ustawy z 11.05.2001 r.). Kod odpadu odczytuje się z katalogu określonego na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepisy omawiane w tym wpisie nie rozstrzygają, który pojemnik wybrać, więc warto sprawdzić regulamin w swojej gminie.

Czy drewniane sztućce jednorazowe są opakowaniem?

Nie. Rozporządzenie Ministra Środowiska z 22 października 2013 r. w sprawie przykładowego wykazu wyrobów, które uznaje się albo nie uznaje się za opakowanie, wymienia w załączniku (pkt 2 ppkt 2 lit. b) jednorazowe sztućce wśród wyrobów niebędących opakowaniami. Na tej samej liście są mieszadełka do napojów oraz papier do pakowania sprzedawany oddzielnie. Wyroby te należą do grupy wytworzonych do wypełniania w punkcie sprzedaży oraz wyrobów jednorazowego użytku.

Więcej o rozróżnieniu wyrobów i opakowań przeczytasz w dziale odpady i opakowania.

Kiedy drewniane sztućce są produktem SUP?

O statusie decyduje materiał. Według art. 2 pkt 9e ustawy z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433) produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych to produkt wykonany w całości lub w części z tworzyw sztucznych, który nie został przeznaczony, zaprojektowany ani wprowadzony do obrotu do wielokrotnego użycia przez zwrot w celu ponownego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu.

W praktyce oznacza to dwa scenariusze:

Sztućce	Ocena według art. 2 pkt 9e
Samo drewno, bez powłoki i dodatku z polimeru	Nie są wykonane w całości ani w części z tworzywa, więc nie są produktem SUP
Drewno z powłoką lub dodatkiem z polimeru	Są wykonane w części z tworzywa, więc przy jednorazowym przeznaczeniu mieszczą się w definicji SUP

Warto zweryfikować w karcie produktu od dostawcy, czy sztućce mają powłokę lub dodatek z polimeru. Szerzej o granicy między zwykłym a jednorazowym wyrobem piszemy w tekście o pojemniku na żywność z pokrywką.

Czy do drewnianych sztućców stosuje się zakaz lub opłatę SUP?

Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców (Dz.U. 2024 poz. 433) przewiduje trzy odrębne mechanizmy:

1. Zakaz wprowadzania do obrotu: art. 3i w zw. z załącznikiem nr 7. Wśród objętych nim wyrobów są sztućce, talerze, słomki, mieszadełka i patyczki do balonów.

2. Opłata pobierana od konsumenta w punkcie sprzedaży: art. 3b i 3c w zw. z załącznikiem nr 6. Obejmuje wyłącznie kubki na napoje i pojemniki na żywność.

3. Roczna opłata producenta lub importera: art. 3k w zw. z załącznikiem nr 9. Dotyczy m.in. pojemników na żywność, opakowań i owijek, pojemników na napoje, kubków, lekkich toreb na zakupy i filtrów tytoniowych.

Sztućce nie są wymienione w kategoriach z załączników nr 6 i nr 9. Wymieniono je w załączniku nr 7 (zakaz z art. 3i). Warto sprawdzić dokładne brzmienie pozycji dotyczącej sztućców w załączniku nr 7 do ustawy w Dz.U. 2024 poz. 433, w szczególności to, czy zakaz obejmuje wyłącznie sztućce z tworzywa. Jeśli prowadzisz ewidencję SUP, pomoże artykuł o obowiązku ewidencji.

Jaki kod odpadu przypisać sztućcom?

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o odpadach odpady klasyfikuje się przez zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju. Uwzględnia się przy tym źródło powstawania, właściwości powodujące, że odpad jest niebezpieczny, oraz składniki, których przekroczenie wartości granicznych stężeń może czynić odpad niebezpiecznym (wykaz składników to załącznik nr 4 do ustawy, art. 4 ust. 2).

Katalog odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje, ze wskazaniem odpadów niebezpiecznych, określa rozporządzenie ministra właściwego do spraw klimatu wydane na podstawie art. 4 ust. 3 (tekst jednolity ustawy: Dz.U. 2026 poz. 1328). Konkretny kod odczytujesz więc z tego katalogu, uwzględniając źródło powstawania odpadu. Warto zweryfikować wybraną pozycję w aktualnym tekście rozporządzenia katalogowego, zwłaszcza gdy sztućce mają powłokę z polimeru.

Jak wpisać kod do ewidencji?

Kod trafia do dokumentów ewidencji odpadów. Według art. 67 ust. 3 ustawy o odpadach zawierają one m.in. masę odpadów oraz kod i rodzaj odpadów. Dotyczy to podmiotów objętych obowiązkiem ewidencji z art. 66, a ewidencję prowadzi się zgodnie z katalogiem wydanym na podstawie art. 4 ust. 3. Szczegóły dotyczące rejestru i kart znajdziesz w dziale BDO.

Który pojemnik wybrać?

Żaden z przepisów omawianych w tym wpisie nie wskazuje pojemnika dla drewnianych sztućców. Kolejność jest więc taka: najpierw materiał i kod odpadu, potem zasady selektywnej zbiórki. Warto sprawdzić w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie lub w umowie z firmą odbierającą odpady, do której frakcji trafiają drewniane sztućce bez polimeru, a do której te z powłoką.

Co zrobić krok po kroku?

1. Pobierz od dostawcy kartę produktu i ustal, czy sztućce mają powłokę lub dodatek z polimeru.

2. Bez polimeru: wyrób nie jest wykonany z tworzywa, więc nie spełnia definicji z art. 2 pkt 9e, a jednorazowe sztućce figurują wśród wyrobów niebędących opakowaniami (załącznik pkt 2 ppkt 2 lit. b rozporządzenia z 22.10.2013 r.).

3. Z polimerem: przy przeznaczeniu jednorazowym wyrób mieści się w definicji SUP z art. 2 pkt 9e; sprawdź go z załącznikiem nr 7 do ustawy (art. 3i).

4. Dobierz kod odpadu z katalogu wydanego na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy o odpadach i wpisz go do ewidencji, jeśli podlegasz obowiązkowi z art. 66 (art. 67 ust. 3).

5. Ustal pojemnik według regulaminu gminy.

Stan prawny na: 2026-10-25

Podstawa prawna i źródła

Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują indywidualnej porady prawnej. Opracowanie oparte na obowiązujących przepisach i oficjalnych źródłach.