Warsztat samochodowy: jakie odpady powstają i co z nimi zrobić?

Odpady powstające w warsztacie samochodowym poddaje się w pierwszej kolejności przetworzeniu w miejscu ich powstania, a te, których tak nie można przetworzyć, przekazuje się do najbliżej położonych miejsc przetwarzania (art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach, Dz.U. 2026 poz. 1328). Stacja demontażu jest obowiązana przyjąć będące odpadami części samochodów osobowych usunięte w trakcie naprawy, o ile nie przekroczy to masy odpadów określonej w jej pozwoleniu zintegrowanym lub innej decyzji (art. 23a ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji).

Jakie odpady powstają w warsztacie i od czego zależą obowiązki?

W warsztacie gromadzą się m.in. przepracowane oleje, zużyte akumulatory, opakowania po substancjach niebezpiecznych oraz części usunięte z samochodów podczas napraw.

Zanim ustalisz, czy potrzebny jest wpis do rejestru BDO, warto rozpisać własne odpady na listę: co powstaje, w jakiej ilości i komu jest przekazywane. Rejestracja, ewidencja i sprawozdawczość roczna mają każda własny zakres podmiotowy i własny katalog zwolnień (art. 50–51, art. 66 i art. 73 ustawy o odpadach), więc lista przyda się do sprawdzenia każdego z tych trzech obowiązków osobno. Więcej o relacji odpadów i opakowań znajdziesz w artykule odpady i opakowania.

Co ustawa o odpadach mówi o postępowaniu z odpadami z warsztatu?

Art. 20 ust. 1 ustawy o odpadach (Dz.U. 2026 poz. 1328) stanowi, że odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania z odpadami, w pierwszej kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania.

Art. 20 ust. 2 tej ustawy dodaje, że odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę (art. 207 Prawa ochrony środowiska) lub technologię (art. 143 tej ustawy), do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone.

Jakie zasady dotyczą poszczególnych odpadów z warsztatu?

Poniższa tabela zestawia strumienie odpadów, dla których przepisy wskazują konkretne zasady.

Odpad	Co mówią przepisy	Podstawa
Odpady z warsztatu ogólnie	Przetwarzanie w miejscu powstania, a gdy to niemożliwe, przekazanie do najbliżej położonych miejsc przetwarzania	art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach
Części samochodów osobowych usunięte w naprawie	Przyjmuje je stacja demontażu, o ile nie przekroczy to masy odpadów określonej w jej pozwoleniu zintegrowanym lub innej decyzji	art. 23a ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
Zużyte baterie i akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe	Sprzedawca detaliczny takich baterii lub akumulatorów jest obowiązany przyjąć zużyte od użytkownika końcowego	art. 53 ust. 1 ustawy o bateriach i akumulatorach
Przepracowane oleje, opakowania po substancjach niebezpiecznych	Od 2025-01-01 usunięte z listy zwolnień z ewidencji (zwolnienia określa rozporządzenie na podstawie delegacji ustawowej)	rozporządzenie MKiŚ z 5.11.2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644) oraz art. 66 ust. 4 pkt 4 i ust. 5 ustawy o odpadach

Czy warsztat musi przyjmować części jak stacja demontażu?

Nie każdy warsztat. Art. 23a ust. 1 ustawy z 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji obciąża przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu. Taki przedsiębiorca jest obowiązany przyjąć będące odpadami części samochodów osobowych usunięte w trakcie naprawy, o ile nie spowoduje to przekroczenia masy odpadów przewidzianych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku. Limit ten określa pozwolenie zintegrowane lub inna decyzja w zakresie gospodarki odpadami wymagana przy prowadzeniu stacji.

Zwykły serwis lub wulkanizacja bez statusu stacji demontażu nie jest adresatem tego przepisu. Dla takiego warsztatu stacja demontażu może być natomiast odbiorcą części.

Odrębna zasada dotyczy akumulatorów. Art. 53 ust. 1 ustawy z 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz.U. 2025 poz. 809) obliguje sprzedawcę detalicznego baterii lub akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych do przyjęcia zużytych od użytkownika końcowego. Jeśli warsztat sprzedaje takie akumulatory detalicznie, ma obowiązek przyjmować zużyte od użytkownika końcowego.

Czy warsztat musi być wpisany do rejestru BDO?

Zależy od rodzaju działalności. Art. 50 ust. 1 ustawy o odpadach wskazuje podmioty, które składają wniosek o wpis: m.in. wytwórców odpadów obowiązanych do prowadzenia ewidencji, transportujących odpady w ramach działalności zawodowej, sprzedawców i pośredników w obrocie odpadami oraz podmioty wprowadzające do obrotu produkty objęte odrębnymi ustawami, np. baterie czy pojazdy. Zakres jest wieloraki i nie ma jednego wspólnego progu. Zgodnie z art. 50 ust. 2 tej ustawy wniosek składa się przed rozpoczęciem działalności wymagającej wpisu, a jeśli działalność już trwa bez wpisu, niezwłocznie.

Dla wytwórcy kluczowe jest, czy jest on obowiązany do ewidencji odpadów (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o odpadach). Sam rodzaj działalności tego nie przesądza. Art. 66 ust. 4 pkt 4 i ust. 5 ustawy o odpadach pozwalają wyłączyć z ewidencji określone rodzaje lub ilości odpadów rozporządzeniem.

Rozporządzenie MKiŚ z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644, od 2025-01-01) zawęziło to zwolnienie. Usunęło z niego dokładnie pięć kodów odpadów niebezpiecznych: przepracowane oleje, opakowania po substancjach niebezpiecznych, pojemniki ciśnieniowe, zużyte urządzenia z elementami niebezpiecznymi i baterie z rtęcią. Większość kodów odpadów innych niż niebezpieczne nadal ma zwolnienie ilościowe.

Dla warsztatu wytwarzającego przepracowane oleje oznacza to, że dla tych odpadów nie może już powoływać się na zwolnienie z ewidencji wynikające z tego rozporządzenia. Obowiązek wpisu wytwórcy jest powiązany z obowiązkiem ewidencji (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o odpadach), więc warto sprawdzić, czy warsztat jest obowiązany do ewidencji. Nie dotyczy to podmiotów wpisywanych z urzędu na podstawie art. 51 ust. 1 tej ustawy – dla nich wpis wynika z posiadanych pozwoleń.

Progów ilościowych (kg/rok) dla pozostałych kodów odpadów nie podajemy. Warto zweryfikować je w załączniku do rozporządzenia Dz.U. 2024 poz. 1644, porównując je z kodami własnych odpadów.

Kto jest zwolniony z wpisu i czy to zwalnia z innych obowiązków?

Warsztat bywa wpisywany z urzędu. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1–3 ustawy o odpadach marszałek województwa wpisuje do rejestru bez wniosku posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie zintegrowane, pozwolenie na wytwarzanie odpadów albo zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów – o ile podmiot nie uzyskał już wpisu na podstawie art. 50 ust. 2. Wpis z urzędu nie jest zwolnieniem z rejestru, tylko innym sposobem jego uzyskania.

Art. 51 ust. 2 ustawy o odpadach wylicza pięć kategorii niepodlegających wpisowi. Dla warsztatu istotny jest m.in. pkt 4: podmiot transportujący wyłącznie odpady wytworzone przez siebie. Zwolniony jest tylko zakres działalności mieszczący się w tych kategoriach. Inna, równoległa działalność tego samego podmiotu może samodzielnie rodzić obowiązek wpisu.

Zwolnienie z wpisu nie przesądza o pozostałych obowiązkach. Rejestracja, ewidencja odpadów i sprawozdawczość roczna mają własny zakres podmiotowy i własne zwolnienia (art. 50–51, art. 66 i art. 73 ustawy o odpadach). Warto sprawdzić osobno każdy z tych trzech obowiązków: wpis i ewidencję w art. 50, 51 i 66 ustawy o odpadach, a sprawozdawczość roczną w art. 73 tej ustawy, tak by wynik dla jednego nie zastąpił oceny pozostałych. Szczegóły omawia artykuł o rejestrze BDO oraz tekst o ewidencji odpadów.

Co grozi za nieprawidłowe postępowanie z odpadami?

Odpowiedzialność karną przewiduje art. 183 § 1 Kodeksu karnego (t.j. Dz.U. 2025 poz. 383). Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, zbiera, unieszkodliwia lub transportuje odpady albo dokonuje ich odzysku w taki sposób, że może to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka albo obniżyć jakość wody, powietrza lub powierzchni ziemi, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Przy działaniu nieumyślnym grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 5 (art. 183 § 6 Kodeksu karnego).

Nie każde naruszenie ustawy o odpadach jest przestępstwem – art. 183 § 1 Kodeksu karnego wymaga postępowania w warunkach, w których może ono zagrozić życiu, zdrowiu lub środowisku. Sam brak wpisu do BDO, brak KPO czy niezłożone sprawozdanie to delikty administracyjne lub wykroczenia z ustawy o odpadach (art. 194, 179, 180 i 180a tej ustawy), a nie przestępstwo z art. 183 Kodeksu karnego.

Co zrobić krok po kroku?

1. Spisz odpady warsztatu: oleje, akumulatory, opakowania po substancjach niebezpiecznych, części z napraw.

2. Ustal, czy możesz je przetworzyć na miejscu. Jeśli nie, przekaż je do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone (art. 20 ust. 2 ustawy o odpadach).

3. Pamiętaj, że części samochodów osobowych usunięte w naprawie przyjmuje stacja demontażu w granicach masy z jej pozwolenia (art. 23a ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji), a zużyte akumulatory kwasowo-ołowiowe sprzedawca detaliczny od użytkownika końcowego (art. 53 ust. 1 ustawy o bateriach i akumulatorach).

4. Sprawdź osobno wpis do rejestru, ewidencję i sprawozdawczość, w tym czy Twoje kody odpadów nadal mieszczą się w zwolnieniu z rozporządzenia Dz.U. 2024 poz. 1644.

5. Jeśli wniosek o wpis jest potrzebny, złóż go przed rozpoczęciem działalności, a przy działalności już prowadzonej niezwłocznie (art. 50 ust. 2 ustawy o odpadach).

Stan prawny na: 2026-10-29

Podstawa prawna i źródła

Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują indywidualnej porady prawnej. Opracowanie oparte na obowiązujących przepisach i oficjalnych źródłach.