Marka własna produkowana u podwykonawcy: kto jest wprowadzającym?

Marka własna produkowana u podwykonawcy: wprowadzającym produkty w opakowaniach jest m.in. przedsiębiorca, który wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem, także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy (art. 8 pkt 23 lit. a ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).

Co mówi ustawa o marce własnej i zleceniu produkcji?

Według art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania ich do obrotu. Lista w tym przepisie jest otwarta (słowa „w szczególności”), a każda z liter a-c opisuje samodzielną sytuację. Litera a obejmuje wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem, czyli znakiem towarowym albo własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą. Przepis wprost wskazuje, że dotyczy to także sytuacji, gdy wytworzenie zlecono innemu przedsiębiorcy. Obowiązek wpisu do rejestru BDO z tego tytułu wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach.

Jakie sytuacje obejmuje definicja i co z importem?

Zestawienie sytuacji z art. 8 pkt 23 i pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:

Sytuacja	Podstawa
Wprowadzasz do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem, także gdy wytworzenie zleciłeś innemu przedsiębiorcy	art. 8 pkt 23 lit. a ustawy o gospodarce opakowaniami
Pakujesz produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzasz je do obrotu	art. 8 pkt 23 lit. b ustawy o gospodarce opakowaniami
Prowadzisz jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni powyżej 5000 m² i sprzedajesz w nich produkty pakowane w tych jednostkach	art. 8 pkt 23 lit. c ustawy o gospodarce opakowaniami
Importujesz lub dokonujesz wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) opakowań albo produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej – jest to wprowadzenie do obrotu, które włącza importera i dokonującego WNT do tej definicji	art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami

Powierzchnię sprzedaży z litery c definiuje od 13 października 2023 r. art. 8 pkt 10a ustawy o gospodarce opakowaniami, odsyłając do art. 2 pkt 19 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi o fizyczną powierzchnię sprzedażową lokalu, a nie o magazyn ani wolumen sprzedaży internetowej.

Kiedy produkt uznaje się za wprowadzony do obrotu?

Według art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami wprowadzenie do obrotu następuje w dniu:

wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa),
przywozu na terytorium kraju (import),
wystawienia faktury potwierdzającej WNT.

Gdy wprowadzenie nastąpiłoby w dwóch różnych terminach z powyższych, liczy się termin wcześniejszy (art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami). Ciężar dowodu daty (lub braku wprowadzenia) spoczywa na przedsiębiorcy, więc przy produkcji u podwykonawcy warto zachować dokumenty wydania towaru z magazynu lub przekazania go odbiorcy.

Czym różni się wprowadzający opakowania od wprowadzającego produkty w opakowaniach?

Art. 8 pkt 22 i 23 ustawy o gospodarce opakowaniami wyróżniają dwie odrębne role, każdą z własnym tytułem do wpisu w BDO. Wprowadzający opakowania to przedsiębiorca wytwarzający, importujący, dokonujący WNT lub WDT pustych opakowań. Wprowadzający produkty w opakowaniach wprowadza do obrotu produkt już zapakowany. Obowiązki dotyczące recyklingu (art. 17), opłaty produktowej i kampanii edukacyjnych (art. 19) są przypisane wyłącznie drugiej roli. Jeden podmiot może pełnić obie role jednocześnie, np. producent opakowań, który sam nimi pakuje i sprzedaje własny produkt, i wtedy podlega obowiązkom obu tytułów niezależnie.

Czy rozporządzenie PPWR zmienia ocenę marki własnej?

Od 12 sierpnia 2026 r. stosuje się rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR) do wszystkich opakowań, niezależnie od materiału (art. 2 ust. 1 i art. 71). Jego art. 3 pkt 13 lit. a uznaje za wytwórcę także podmiot zlecający zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub znakiem towarowym. „Producent” w PPWR (art. 3 pkt 15) to inna, szersza kategoria niż polski wprowadzający, więc tych pojęć nie należy utożsamiać.

Co zrobić w praktyce?

Jeśli wprowadzasz do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym znakiem towarowym, mieścisz się w art. 8 pkt 23 lit. a ustawy o gospodarce opakowaniami także wtedy, gdy wytworzenie zleciłeś podwykonawcy. Jeśli podwykonawca pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i sam wprowadza je do obrotu, jego rolę może opisywać art. 8 pkt 23 lit. b. Z tego tytułu potrzebujesz wpisu do rejestru BDO jako wprowadzający produkty w opakowaniach (art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce opakowaniami, art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach). Datę wprowadzenia do obrotu ustalaj według art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami. Więcej o pojęciu przeczytasz w artykule Co to jest wprowadzenie do obrotu, o pokrewnym przypadku w tekście Towar pod moją marką produkuje i pakuje inna firma, a o rejestrze w opracowaniu BDO.

Stan prawny na: 2026-10-29

Podstawa prawna i źródła

Najczęściej zadawane pytania

Czy w PPWR zleceniodawca marki własnej zawsze jest wytwórcą?

Nie zawsze. Art. 3 pkt 13 lit. a rozporządzenia (UE) 2025/40 uznaje za wytwórcę podmiot zlecający wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub znakiem towarowym. Zgodnie z art. 3 pkt 13 lit. b, gdy zleceniodawca jest mikroprzedsiębiorstwem (zalecenie Komisji 2003/361/WE w brzmieniu z 11.02.2025), a dostawca opakowania znajduje się w tym samym państwie członkowskim, wytwórcą jest dostawca opakowania, a nie zleceniodawca.

Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują indywidualnej porady prawnej. Opracowanie oparte na obowiązujących przepisach i oficjalnych źródłach.