Wprowadzający opakowania a wprowadzający produkty w opakowaniach – na czym polega rozróżnienie

Wprowadzający opakowania wytwarza, importuje albo dokonuje WNT lub WDT pustych opakowań (art. 8 pkt 22 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Wprowadzający produkty w opakowaniach wprowadza do obrotu produkt już zapakowany (art. 8 pkt 23). To dwie odrębne role, każda z własnym tytułem do wpisu w rejestrze BDO (art. 8 pkt 22 i 23).

Czym różnią się obie role w ustawie o opakowaniach?

Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi z 13 czerwca 2013 r. (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) definiuje dwie role w art. 8 pkt 22 i 23. Rozstrzyga przedmiot, który przedsiębiorca wprowadza do obrotu: puste opakowanie albo produkt już zapakowany.

Wprowadzający opakowania to przedsiębiorca wytwarzający, importujący albo dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) lub wewnątrzwspólnotowej dostawy (WDT) pustych opakowań (art. 8 pkt 22). Przykład: producent kartonów, butelek lub folii, który sprzedaje je innym firmom do pakowania ich produktów.

Wprowadzający produkty w opakowaniach to przedsiębiorca wprowadzający do obrotu produkt już zapakowany (art. 8 pkt 23). Przykład: firma sprzedająca napoje w butelkach pod własną marką.

Jakie obowiązki przypisano każdej z ról?

Każda rola ma niezależny tytuł do wpisu w rejestrze BDO i częściowo inny zestaw dalszych obowiązków (art. 8 pkt 22 i 23). Obowiązek recyklingu z art. 17 ust. 1, opłata produktowa i publiczne kampanie edukacyjne z art. 19 ustawy o opakowaniach dotyczą wprowadzającego produkty w opakowaniach, nie wprowadzającego puste opakowania.

Przedsiębiorca musi ocenić każdy tytuł osobno. Jedna firma może pełnić obie role jednocześnie, na przykład producent opakowań, który sam nimi pakuje i sprzedaje własny produkt. Wtedy podlega obowiązkom obu tytułów niezależnie (art. 8 pkt 22 i 23).

Kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?

Lista w art. 8 pkt 23 ustawy o opakowaniach jest otwarta („w szczególności”). Obejmuje trzy samodzielne przypadki:

• lit. a: przedsiębiorca wprowadzający do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy;
• lit. b: przedsiębiorca pakujący produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzający je do obrotu;
• lit. c: prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m², sprzedający produkty pakowane w tych jednostkach.

Import oraz WNT opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej są „wprowadzeniem do obrotu” (art. 8 pkt 24). Importer i dokonujący WNT produktów zapakowanych wchodzą więc do definicji z pkt 23.

Powierzchnię sprzedaży w lit. c definiuje od 13 października 2023 r. art. 8 pkt 10a, odsyłając do art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi o fizyczną powierzchnię sprzedażową lokalu, nie o magazyn ani wolumen sprzedaży internetowej.

Co z detalistą, który tylko odsprzedaje cudze towary?

Detalista poniżej progów z lit. c, czyli jedna jednostka do 500 m² albo kilka jednostek łącznie do 5000 m², który wyłącznie odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone na rynek przez krajowego dostawcę, sam z tego tytułu nie jest wprowadzającym (art. 8 pkt 23 ustawy o opakowaniach). Obowiązek pozostaje po stronie dostawcy.

Dla detalisty wielkoformatowego, który nic w swoich jednostkach nie pakuje, a tylko odsprzedaje towary zapakowane i wprowadzone na rynek przez krajowego dostawcę, art. 8 pkt 23 lit. c nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Brak też orzecznictwa i wiążącej wykładni. Przed rejestracją warto zweryfikować swoją sytuację w interpretacji indywidualnej wydanej na podstawie art. 34 Prawa przedsiębiorców albo u eksperta prawnego.

Od kiedy liczy się wprowadzenie do obrotu?

Wprowadzenie do obrotu następuje w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa), w dniu przywozu na terytorium kraju (import) albo w dniu wystawienia faktury potwierdzającej WNT. Liczy się termin najwcześniejszy, a ciężar dowodu daty spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy o opakowaniach). Szerzej opisuje to artykuł Co to jest wprowadzenie do obrotu. Data ma znaczenie praktyczne: wskazuje rok kalendarzowy, do którego trafia masa opakowań w ewidencji z art. 22 (art. 9 ust. 1–3 ustawy o opakowaniach).

Ewidencja i sprawozdanie – co dotyczy wprowadzającego produkty w opakowaniach?

Wprowadzający produkty w opakowaniach prowadzi ewidencję (papierową albo elektroniczną) masy opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1 ustawy o opakowaniach), i przechowuje ją 5 lat od końca roku kalendarzowego, którego dotyczy (art. 22 ust. 2). Gdy ewidencji brakuje lub jest nierzetelna, obowiązek nie znika: masę i rodzaj opakowań ustala marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w razie braku danych szacunkowo (art. 22 ust. 1d–1e, art. 23 ust. 2).

Roczne sprawozdanie składa się marszałkowi województwa (art. 45 ust. 1 ustawy o opakowaniach), samodzielnie albo przez organizację odzysku opakowań. Obejmuje masę wprowadzonych opakowań, osiągnięte poziomy recyklingu i środki wydane na kampanie edukacyjne (art. 45 ust. 1–5). Zlecenie sprawozdania organizacji odzysku nie zwalnia z własnego sprawozdania za produkty, o których przedsiębiorca jej nie poinformował (art. 45 ust. 5).

Czy przy małych ilościach obowiązki znikają?

Wprowadzający produkty w opakowaniach, który w roku kalendarzowym wprowadził do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg, nie podlega przepisom ustawy o opakowaniach w zakresie wymaganych poziomów recyklingu, opłaty produktowej ani publicznych kampanii edukacyjnych (art. 6 ust. 3 pkt 1–2). Zwolnienie działa tylko pod warunkiem złożenia marszałkowi województwa do 15 marca każdego roku, przez BDO, zaświadczeń lub oświadczenia o pomocy de minimis i spełnienia unijnych warunków jej dopuszczalności (art. 7 ust. 1 i 4). Przekroczenie limitu pomocy de minimis oznacza brak zwolnienia.

Zwolnienie nie obejmuje wpisu do rejestru BDO (art. 10 ustawy o opakowaniach) ani rocznego sprawozdania (art. 45 ustawy o opakowaniach w zw. z art. 73 ustawy o odpadach), poza częścią o środkach na kampanie edukacyjne (art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o opakowaniach). Więcej w artykule Czy istnieją progi, poniżej których wprowadzający produkty w opakowaniach nie musi.

Jak ustalić własną rolę w praktyce?

Zadaj sobie dwa pytania, opierając się na art. 8 pkt 22–24 ustawy o opakowaniach:

1. Czy wprowadzam do obrotu puste opakowania (wytwarzam, importuję, dokonuję WNT lub WDT)? Wtedy jestem wprowadzającym opakowania.

2. Czy wprowadzam do obrotu produkt zapakowany (pod własną marką, zlecony, cudzy pakowany przeze mnie, importowany lub z WNT)? Wtedy jestem wprowadzającym produkty w opakowaniach.

Obie odpowiedzi mogą brzmieć „tak”. Wprowadzający produkty w opakowaniach ma obowiązek wpisu do rejestru BDO z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach. Ogólny kontekst znajdziesz w działach odpady i opakowania oraz BDO. Jeśli importujesz towar zapakowany przez producenta, przeczytaj artykuł Importuję towar już zapakowany przez producenta – kto jest wprowadzającym opakowania. Przed rejestracją warto sprawdzić w art. 8 pkt 23 lit. a–c ustawy o opakowaniach (tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 619), czy twoja działalność mieści się w którymś z trzech przypadków, oraz w art. 8 pkt 24, czy nie jesteś importerem lub dokonującym WNT.

Stan prawny na: 2026-10-28

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)

Najczęściej zadawane pytania

Czy sprzedaż internetowa czyni mnie wprowadzającym z lit. c?

Z tekstu art. 8 pkt 23 lit. c ustawy o opakowaniach wprost nie wynika rozszerzenie progu powierzchni na sprzedaż internetową bez fizycznej powierzchni sprzedażowej, a kwestia ta nie jest rozstrzygnięta. Pozostałe przypadki z pkt 23, np. import, WNT lub własna marka, nadal mogą cię obejmować (art. 8 pkt 23 lit. a–b i pkt 24).