Importuję towar już zapakowany przez producenta. Kto jest wprowadzającym opakowania w Polsce?

Importer towaru zapakowanego przez producenta jest wprowadzającym produkty w opakowaniach. Import produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej to wprowadzenie do obrotu (art. 8 pkt 24 ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi), a lista z art. 8 pkt 23 tej ustawy jest otwarta.

Stan prawny na: 2026-10-18

Dwie role w ustawie: wprowadzający opakowania i wprowadzający produkty w opakowaniach

Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) rozróżnia w art. 8 pkt 22 i 23 dwie odrębne role. „Wprowadzający opakowania” (pkt 22) to przedsiębiorca wytwarzający, importujący albo dokonujący WNT lub WDT pustych opakowań, na przykład producent kartonów sprzedający je innym firmom. „Wprowadzający produkty w opakowaniach” (pkt 23) to przedsiębiorca wprowadzający do obrotu produkt już zapakowany.

Każda z tych ról ma własny tytuł do wpisu do rejestru BDO (art. 8 pkt 22 i 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Obowiązki recyklingu, opłata produktowa i publiczne kampanie edukacyjne (art. 19 ust. 1) są przypisane wyłącznie drugiej roli (art. 8 pkt 23). W praktyce oznacza to, że importer gotowego towaru w opakowaniu producenta powinien sprawdzać swoje obowiązki przede wszystkim jako wprowadzający produkty w opakowaniach. Jeden podmiot może pełnić obie role jednocześnie, na przykład gdy sam wytwarza opakowania i nimi pakuje własny produkt. Wtedy podlega obowiązkom obu tytułów niezależnie (art. 8 pkt 22 i 23).

Czy importer towaru zapakowanego przez producenta jest wprowadzającym?

Tak. Art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi stanowi, że import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu. Lista w art. 8 pkt 23 jest otwarta („w szczególności”). Importer lub podmiot dokonujący WNT produktów już zapakowanych jest więc wprowadzającym, nawet jeśli nie mieści się dosłownie w żadnej z liter a–c.

Te litery opisują trzy samodzielne przypadki (art. 8 pkt 23 lit. a–c):

• lit. a – wprowadzanie do obrotu produktów w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecono innemu przedsiębiorcy;
• lit. b – pakowanie produktów wytworzonych przez innego przedsiębiorcę i wprowadzanie ich do obrotu;
• lit. c – prowadzenie jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilku jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m², sprzedających w nich produkty pakowane w tych jednostkach.

Importer, który sprowadza towar w opakowaniu producenta, nie musi spełniać żadnej z liter a–c, bo wprowadzającym czyni go sam import (art. 8 pkt 24).

Kiedy dochodzi do wprowadzenia do obrotu?

Moment wprowadzenia określa art. 9 ust. 1–3 w związku z art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. 2026 poz. 619). Od tej daty zależy, do którego roku kalendarzowego przypisuje się obowiązki.

Gdy wprowadzenie nastąpiłoby w dwóch różnych terminach z powyższych, liczy się termin wcześniejszy. Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1–3). Więcej o tym w artykule co uznaje się za moment wprowadzenia opakowania do obrotu.

Jakie obowiązki ma importer jako wprowadzający produkty w opakowaniach?

Rejestr BDO. Obowiązek wpisu do rejestru BDO z tytułu wprowadzania produktów w opakowaniach wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach w związku z art. 8 pkt 23 ustawy o opakowaniach. Ogólne informacje o rejestrze znajdziesz w artykule o BDO.

Ewidencja mas opakowań. Wprowadzający produkty w opakowaniach prowadzi ewidencję, w postaci papierowej albo elektronicznej, masy opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Informacje z ewidencji przechowuje 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą (art. 22 ust. 2). Brak lub nierzetelność ewidencji nie zwalnia z obowiązku. Masę i rodzaj opakowań ustala wtedy marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w razie braku danych szacunkowo (art. 22 ust. 1d–1e, art. 23 ust. 2).

Pozostałe obowiązki. Obowiązki recyklingu, opłata produktowa i kampanie edukacyjne (art. 19 ust. 1) ciążą na wprowadzającym produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23), a nie na samym wprowadzającym puste opakowania (art. 8 pkt 22 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Ogólny kontekst opisuje artykuł o odpadach i opakowaniach.

Czy próg 1 Mg zwalnia z obowiązków?

Częściowo. Wprowadzający, który w roku kalendarzowym wprowadził do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg, nie podlega przepisom ustawy w zakresie wymaganych poziomów recyklingu, udziału wagowego tworzyw sztucznych z recyklingu, poziomów selektywnego zbierania, wnoszenia opłaty produktowej oraz dokumentów DPR i EDPR (art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Nie podlega też obowiązkowi publicznych kampanii edukacyjnych z art. 19 ust. 1 ani obowiązkowi sprawozdań o środkach na te kampanie (art. 6 ust. 3 pkt 2).

Zwolnienie działa tylko pod warunkiem z art. 7 ust. 1 i 4. Do 15 marca każdego roku trzeba złożyć marszałkowi województwa, za pośrednictwem BDO, zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis oraz wymagane informacje, a ponadto muszą być spełnione unijne warunki dopuszczalności pomocy de minimis. Wartość pomocy to wartość zwolnienia z opłaty produktowej według stawki maksymalnej (art. 35 ust. 1 lub 1a) oraz 2% wartości netto opakowań z art. 19 ust. 4 (art. 7 ust. 2). Zwolnienie nie obejmuje wpisu do rejestru BDO, bo art. 6 ust. 3 go nie wymienia. Przekroczenie limitu de minimis oznacza brak zwolnienia. Szczegóły w artykule o progach, poniżej których wprowadzający nie musi.

Wyjątki i przypadki brzegowe

• Mały detalista. Sprzedawca detaliczny poniżej progu powierzchni sprzedaży (jedna jednostka do 500 m² albo kilka jednostek łącznie do 5000 m²), który wyłącznie odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę, sam z tego tytułu nie jest wprowadzającym. Obowiązek pozostaje po stronie tego dostawcy (art. 8 pkt 23 w zw. z pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Nie dotyczy to detalisty, który sam importuje towar lub dokonuje WNT (art. 8 pkt 24).
• Powierzchnia sprzedaży. Od 13 października 2023 r. art. 8 pkt 10a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi o fizyczną powierzchnię sprzedażową lokalu, nie o magazyn ani wolumen sprzedaży internetowej.
• Duży detalista odsprzedający cudze towary. Czy art. 8 pkt 23 lit. c obejmuje duży format handlu, który wyłącznie odsprzedaje towary zapakowane i wprowadzone na rynek przez innego krajowego dostawcę, pozostaje kwestią nierozstrzygniętą. Nie ma orzecznictwa ani wiążącej wykładni. Taki podmiot może zasięgnąć własnej interpretacji indywidualnej na podstawie art. 34 Prawa przedsiębiorców. Importera ta wątpliwość nie dotyczy, bo jego rolę przesądza import (art. 8 pkt 24).

Co zrobić teraz?

1. Ustal, czy sprowadzasz towar w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej. Jeśli tak, wprowadzasz go do obrotu w rozumieniu art. 8 pkt 24.

2. Zapisz dzień przywozu każdej partii, bo od niego zależy rok rozliczeniowy, a dowód daty należy do Ciebie (art. 9 ust. 1–3).

3. Prowadź ewidencję mas opakowań i przechowuj ją 5 lat (art. 22 ust. 1–2).

4. Sprawdź wpis do rejestru BDO (art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach).

5. Jeśli łączna masa opakowań w roku nie przekracza 1 Mg, rozważ zwolnienie z art. 6 ust. 3, pamiętając o dokumentach do 15 marca przez BDO (art. 7 ust. 1 i 4).

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)