Odpady i opakowania · Pytania i odpowiedzi
Kupuję towar w Niemczech i sprzedaję w Polsce: import czy nabycie wewnątrzwspólnotowe i opakowania?
Towar kupiony w Niemczech i sprzedawany w Polsce to nie import, lecz nabycie wewnątrzwspólnotowe (WNT). Jeśli nabywasz go w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej, art. 8 pkt 24 lit. d ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi uznaje to za wprowadzenie do obrotu, więc stajesz się wprowadzającym produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23 w zw. z pkt 24).
Czy zakup w Niemczech to import, czy WNT?
Niemcy są państwem członkowskim Unii Europejskiej, więc zakup towaru w opakowaniach od niemieckiego dostawcy na potrzeby działalności gospodarczej to wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach w rozumieniu art. 8 pkt 24 lit. d ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, a nie import produktów w opakowaniach z art. 8 pkt 24 lit. b. Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) traktuje oba przypadki jako wprowadzenie do obrotu. Zgodnie z art. 8 pkt 24 lit. b-d tej ustawy za wprowadzenie do obrotu uważa się także:
- import produktów w opakowaniach,
- wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,
- wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach,
dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej.
Przy odsprzedaży towaru kupionego w Niemczech w opakowaniach Twoja sytuacja mieści się w lit. d (art. 8 pkt 24 lit. d). Różnica między importem a WNT wpływa na dzień wprowadzenia do obrotu (art. 9 ust. 1-3 tej ustawy). Więcej o samym pojęciu przeczytasz w artykule Co to jest wprowadzenie do obrotu.
Kiedy powstaje wprowadzenie do obrotu?
Art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wskazuje datę wprowadzenia do obrotu w zależności od sposobu, w jaki towar trafia na rynek:
| Sytuacja | Dzień wprowadzenia do obrotu | Podstawa |
|---|---|---|
| Wytworzenie w kraju | wydanie z magazynu lub przekazanie osobie trzeciej | art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi |
| Import | przywóz na terytorium kraju | art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi |
| WNT (zakup w Niemczech) | wystawienie faktury potwierdzającej WNT | art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi |
Gdyby wprowadzenie nastąpiło w dwóch różnych terminach z powyższych, liczy się termin wcześniejszy. Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Dlatego zachowaj fakturę WNT: od jej daty zależy przypisanie obowiązków do roku kalendarzowego (art. 9 ust. 1-3 tej ustawy).
Którą rolę w ustawie pełnisz: wprowadzający opakowania czy produkty w opakowaniach?
Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi rozróżnia dwie role. Art. 8 pkt 22 definiuje wprowadzającego opakowania jako przedsiębiorcę wytwarzającego opakowania, importującego opakowania, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań albo dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań. Rola ta dotyczy pustych opakowań i obejmuje m.in. przedsiębiorcę dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań (art. 8 pkt 22 lit. c).
Gdy kupujesz w Niemczech gotowy towar w opakowaniu, WNT takiego towaru jest wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24 lit. d ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi), co włącza Cię do definicji wprowadzającego produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23 w zw. z pkt 24). Obie role są odrębne i każda ma własny tytuł do wpisu do rejestru BDO (art. 10 ust. 1 pkt 4 i 5 tej ustawy). Obowiązki dotyczące recyklingu (art. 17), opłaty produktowej i kampanii edukacyjnych (art. 19) przypisano do drugiej z nich, czyli wprowadzającego produkty w opakowaniach. Jeden podmiot może pełnić obie role jednocześnie, np. producent opakowań, który sam nimi pakuje i sprzedaje własny produkt. Wtedy podlega obowiązkom obu tytułów (art. 8 pkt 22 i 23 tej ustawy).
Obowiązek wpisu do rejestru BDO z tytułu wprowadzania produktów w opakowaniach wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach. Szerzej o rejestrze piszemy w artykule BDO.
Czy próg 1 Mg zwalnia z wpisu do BDO?
Nie. Art. 6 ust. 3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi zwalnia wprowadzającego produkty w opakowaniach, który w danym roku kalendarzowym wprowadził do obrotu produkty w opakowaniach o łącznej masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg, z następujących obowiązków:
- wymaganych poziomów recyklingu, udziału wagowego tworzyw sztucznych z recyklingu i poziomów selektywnego zbierania,
- wnoszenia opłaty produktowej,
- dokumentów potwierdzających recykling, eksport i WDT odpadów opakowaniowych,
- publicznych kampanii edukacyjnych (art. 19 ust. 1) i sprawozdań o środkach na te kampanie.
Art. 6 ust. 3 nie wymienia obowiązku wpisu do rejestru BDO (art. 10), więc zwolnienie go nie obejmuje. Nie obejmuje ono też rocznego sprawozdania (art. 45 w zw. z art. 73 ustawy o odpadach) poza częścią o środkach na kampanie edukacyjne.
Zwolnienie działa pod warunkiem z art. 7 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Do 15 marca każdego roku trzeba złożyć marszałkowi województwa, za pośrednictwem BDO, zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis oraz wymagane informacje. Trzeba też spełnić unijne warunki dopuszczalności pomocy de minimis, a przekroczenie limitu de minimis oznacza brak zwolnienia. Szczegóły omawia artykuł Co to jest de minimis w opakowaniach.
Jakie są wyjątki i przypadki brzegowe?
Lista z art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi jest otwarta („w szczególności”). Import oraz WNT opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu z mocy art. 8 pkt 24, więc rola wprowadzającego wynika z samego zakupu w Niemczech, nawet gdy nie mieścisz się literalnie w lit. a-c art. 8 pkt 23.
Inaczej jest przy zakupie od krajowego dostawcy. Sprzedawca detaliczny poniżej progu powierzchni sprzedaży (jedna jednostka do 500 m² albo kilka jednostek łącznie do 5000 m²), który wyłącznie odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone na rynek przez krajowego dostawcę, sam z tego tytułu nie jest wprowadzającym (art. 8 pkt 23 tej ustawy). Obowiązek pozostaje wtedy po stronie dostawcy. Powierzchnię sprzedaży definiuje art. 8 pkt 10a, który odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Co zrobić w praktyce?
1. Ustal, czy transakcja to WNT, a nie import, i zachowaj fakturę potwierdzającą WNT: dzień jej wystawienia jest dniem wprowadzenia do obrotu (art. 9 ust. 1-3 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
2. Ustal, czy kupujesz towar w opakowaniach (art. 8 pkt 23 w zw. z pkt 24 lit. d tej ustawy), puste opakowania (art. 8 pkt 22), czy jedno i drugie.
3. Notuj datę faktury WNT i masę opakowań. Data wprowadzenia do obrotu i ciężar dowodu wynikają z art. 9 ust. 1-3 tej ustawy.
4. Sprawdź tytuł wpisu do rejestru BDO (art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach). Niska masa opakowań sama go nie wyłącza, bo art. 6 ust. 3 ustawy o opakowaniach nie wymienia wpisu do rejestru.
5. Przy masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg w roku rozważ złożenie do 15 marca dokumentów de minimis do marszałka województwa przez BDO (art. 7 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
Ogólny przegląd tematu znajdziesz w artykule Odpady i opakowania.
Stan prawny na: 2026-10-18
Podstawa prawna i źródła
Najczęściej zadawane pytania
Jak liczy się wartość pomocy de minimis przy zwolnieniu do 1 Mg?
Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wartością pomocy de minimis jest wartość zwolnienia z opłaty produktowej według stawki maksymalnej (art. 35 ust. 1 lub 1a) oraz 2% wartości netto opakowań z art. 19 ust. 4. Dotyczy to zwolnienia z art. 6 ust. 3 przy łącznej masie opakowań nieprzekraczającej 1 Mg w roku. Więcej w artykule Co to jest de minimis w opakowaniach.
Treści mają charakter informacyjny i nie zastępują indywidualnej porady prawnej. Opracowanie oparte na obowiązujących przepisach i oficjalnych źródłach.
