Co uznaje się za moment wprowadzenia opakowania do obrotu

Wprowadzenie opakowania do obrotu następuje w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa), w dniu przywozu na terytorium kraju (import) albo w dniu wystawienia faktury WNT. Gdy zachodzą dwa terminy, liczy się wcześniejszy (art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).

Jak ustalić datę wprowadzenia do obrotu?

Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619, tekst na eli.gov.pl) wiąże datę wprowadzenia do obrotu z konkretnym zdarzeniem. Podstawą jest art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 8 pkt 24. Zdarzenie zależy od tego, skąd pochodzą opakowania lub produkty w opakowaniach.

Jeżeli wprowadzenie nastąpiłoby w dwóch różnych terminach spośród powyższych, liczy się termin wcześniejszy (art. 9 ust. 1–3). Ciężar dowodu, że wprowadzenie nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu, spoczywa na przedsiębiorcy (art. 9 ust. 1–3).

W praktyce oznacza to, że warto przechowywać dokumenty, które datę wydania, przywozu lub faktury WNT potwierdzają. Ewidencja z art. 22 obejmuje masę opakowań, w których wprowadzono produkty do obrotu w danym roku.

Kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?

Definicja wprowadzającego znajduje się w art. 8 pkt 23 lit. a–c ustawy. Lista jest otwarta (przepis używa słów „w szczególności”). Obejmuje przedsiębiorcę wykonującego działalność w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach, w tym:

• lit. a – wprowadzającego produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy;
• lit. b – pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego je do obrotu;
• lit. c – prowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m², sprzedającego produkty pakowane w tych jednostkach.

Import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24). Dlatego importer i dokonujący WNT także są wprowadzającymi. „Powierzchnia sprzedaży” ma od 2023-10-13 definicję ustawową w art. 8 pkt 10a, który odsyła do art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi o fizyczną powierzchnię sprzedażową lokalu, a nie o magazyn czy wolumen sprzedaży internetowej. Z tytułu bycia wprowadzającym powstaje też obowiązek wpisu do rejestru BDO (art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e–f ustawy o odpadach). Więcej o rejestrze znajdziesz w dziale BDO.

Jakie obowiązki wiążą się z wprowadzeniem do obrotu?

Wprowadzający musi prowadzić ewidencję, w postaci papierowej albo elektronicznej, obejmującą masę opakowań, w których wprowadził produkty do obrotu w danym roku (art. 22 ust. 1). Informacje z ewidencji przechowuje się 5 lat od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą (art. 22 ust. 2). Brak lub nierzetelność ewidencji nie zwalnia z obowiązku. Masę i rodzaj opakowań ustala wtedy marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na podstawie dostępnych informacji, a w razie ich braku szacunkowo (art. 22 ust. 1d–1e, art. 23 ust. 2). W praktyce takie szacunki zwykle są mniej korzystne niż rzetelne dane własne. Szczegóły omawia artykuł o ewidencji masy opakowań.

Jaka kara grozi za brak ewidencji?

Kary pieniężne wynikają z art. 56 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy (Dz.U. 2026 poz. 619) i mają sześć progów. Za nieprowadzenie ewidencji masy opakowań, w których wprowadzono do obrotu produkty, grozi kara od 10 000 do 500 000 zł (art. 56 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 57 pkt 1). Karę nakłada z reguły wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Kwotę dopasowuje się do konkretnego punktu art. 56 ust. 1, więc nie ma jednej stawki. Przykładowo za niepobieranie opłaty recyklingowej za torby kara wynosi od 500 do 20 000 zł (pkt 10c w zw. z art. 57 pkt 4). Najwyższy próg to od 10 000 do 1 000 000 zł (art. 57 pkt 3). Ustawa o opakowaniach nie przewiduje kary za niezłożenie rocznego sprawozdania przez wprowadzającego. To wykroczenie z art. 180a ustawy o odpadach. Pkt 10o–10q dotyczą sprawozdania podmiotu reprezentującego w systemie kaucyjnym (art. 40p), a nie sprawozdania wprowadzającego.

Kto jest zwolniony z części obowiązków?

Wprowadzający, którego łączna masa opakowań wprowadzonych do obrotu w danym roku nie przekracza 1 Mg, nie podlega przepisom ustawy w zakresie (art. 6 ust. 3):

1. wymaganych poziomów recyklingu, udziału wagowego tworzyw sztucznych z recyklingu, poziomów selektywnego zbierania, wnoszenia opłaty produktowej oraz dokumentów potwierdzających recykling, eksport i WDT odpadów opakowaniowych;

2. obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych (art. 19 ust. 1) i sprawozdań o środkach na te kampanie.

Warunek (art. 7 ust. 1 i 4): do 15 marca każdego roku trzeba złożyć marszałkowi województwa, za pośrednictwem BDO, zaświadczenia lub oświadczenie o pomocy de minimis wraz z wymaganymi informacjami. Muszą też być spełnione unijne warunki dopuszczalności pomocy de minimis; przekroczenie limitu oznacza brak zwolnienia. Zwolnienie nie obejmuje wpisu do rejestru BDO (art. 10) ani rocznego sprawozdania (art. 45 w zw. z art. 73 ustawy o odpadach), poza częścią o środkach na kampanie edukacyjne. Przed złożeniem dokumentów sprawdź w urzędzie marszałkowskim aktualne wymagania. Powiązany temat opisuje artykuł o kampaniach edukacyjnych.

Jakie są przypadki brzegowe?

• Sprzedawca detaliczny poniżej progu powierzchni sprzedaży (jedna jednostka do 500 m² albo kilka jednostek łącznie do 5000 m²), który tylko odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone na rynek przez krajowego dostawcę, nie jest z tego tytułu wprowadzającym. Obowiązek pozostaje po stronie dostawcy.
• Nie jest rozstrzygnięte wprost w przepisach, czy lit. c obejmuje także duży format handlu, który wyłącznie odsprzedaje towary zapakowane przez innego krajowego dostawcę. W takiej sytuacji warto zwrócić się o indywidualną interpretację na podstawie art. 34 Prawa przedsiębiorców albo skonsultować sprawę z prawnikiem.
• Przepisy dotyczące wprowadzającego nie rozstrzygają o obowiązkach wytwórcy odpadów, które są odrębnym obowiązkiem.

Co zrobić teraz?

1. Ustal, w której z ról mieścisz się wg art. 8 pkt 23 i 24: producent pod własnym oznaczeniem, pakujący, duży detalista, importer lub dokonujący WNT.

2. Zapisuj datę wydania z magazynu, przywozu lub faktury WNT, bo na przedsiębiorcy spoczywa ciężar dowodu co do tej daty (art. 9 ust. 1–3).

3. Prowadź ewidencję masy opakowań i przechowuj ją 5 lat (art. 22 ust. 1–2).

4. Jeśli rocznie wprowadzasz do 1 Mg opakowań, do 15 marca złóż przez BDO dokumenty z art. 7 ust. 1 i 4 do marszałka województwa.

Pozostałe obowiązki znajdziesz w dziale odpady i opakowania, a treść przepisów w tekście jednolitym ustawy.

Stan prawny na: 2026-10-14

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619)

Najczęściej zadawane pytania

Czy import i WNT też są wprowadzeniem do obrotu?

Tak. Import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24). Importer i dokonujący WNT zaliczają się więc do wprowadzających. Na tle tej definicji warto zajrzeć do działu BDO, bo z tego tytułu powstaje obowiązek wpisu do rejestru.

Czy brak własnej ewidencji zwalnia z obowiązków?

Nie. Gdy ewidencji brakuje lub jest nierzetelna, masę opakowań ustala marszałek województwa albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska, a w razie braku danych szacunkowo (art. 23 ust. 2). Więcej o prowadzeniu ewidencji w artykule Ewidencja masy opakowań wprowadzonych do obrotu.

Czy zwolnienie przy masie do 1 Mg obejmuje wpis do BDO?

Nie, art. 6 ust. 3 nie wymienia wpisu do rejestru BDO (art. 10). Zwolnienie nie dotyczy też rocznego sprawozdania, poza częścią o środkach na kampanie edukacyjne. Pozostałe zagadnienia zebrano w dziale odpady i opakowania.