Karta ewidencji odpadów (KEO) prowadzona odrębnie per rodzaj odpadu – co warto wiedzieć

Zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów (KEO) odrębnie dla każdego rodzaju (kodu) odpadów, a nie jedną zbiorczą kartę dla całej działalności. Dotyczy to posiadacza objętego obowiązkiem ewidencji (art. 66 tej ustawy), który nie korzysta z uproszczonej ewidencji z art. 71. Dokumenty ewidencji wylicza art. 67 ust. 1 tej ustawy.

Stan prawny na: 2026-10-18

Kogo dotyczy obowiązek prowadzenia ewidencji?

Posiadacz odpadów jest obowiązany prowadzić na bieżąco ilościową i jakościową ewidencję odpadów zgodnie z katalogiem odpadów (art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach). Sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami, którzy nie są posiadaczami odpadów, prowadzą na bieżąco ewidencję wyłącznie odpadów niebezpiecznych (art. 66 ust. 3 ustawy o odpadach).

Gdy wytwórcy korzystający ze wspólnego lokalu przenieśli odpowiedzialność za wytwarzane odpady na jednego z nich lub na wynajmującego lokal, ewidencję wytwarzanych odpadów prowadzi podmiot, na który ją przeniesiono (art. 66 ust. 2 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy o odpadach). Przeniesienie wymaga umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności (art. 28 ust. 2 ustawy o odpadach) i dotyczy tylko takiej sytuacji – nie jest ogólną możliwością przerzucenia ewidencji na usługodawcę.

Ustawa nie wyznacza stałego terminu (np. miesięcznego) wpisów do KEO: dawny art. 70 ust. 2 ustawy o odpadach, nakazujący wpisy po zakończeniu miesiąca, uchylono z dniem 1 stycznia 2020 r. Obowiązuje ogólny wymóg prowadzenia ewidencji „na bieżąco” z art. 66 ust. 1 tej ustawy.

Czy każdy kod odpadu wymaga osobnej KEO?

Tak. Art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach stanowi, że posiadacz odpadów prowadzi KEO dla każdego rodzaju odpadów odrębnie, czyli per kod z katalogu odpadów. Jedna zbiorcza karta dla całej działalności nie spełnia tego wymogu. Przykład: warsztat objęty obowiązkiem ewidencji (art. 66 ustawy o odpadach), który nie mieści się w progach uproszczonej ewidencji z art. 71 tej ustawy, prowadzi osobną KEO na każdy kod odpadu, który faktycznie wytwarza, a nie jedną kartę zbiorczą.

Wymóg dotyczy posiadacza objętego obowiązkiem ewidencji z art. 66 ustawy o odpadach, który nie korzysta z uproszczonej ewidencji zwalniającej z KEO (art. 71 tej ustawy), opisanej niżej.

Którzy posiadacze prowadzą wyspecjalizowane karty?

Trzy szczególne warianty karty ewidencji prowadzą nie „zwykli” posiadacze odpadów, lecz podmioty wskazane wprost w art. 70 ust. 1 pkt 1–3 ustawy o odpadach:

Pozostali posiadacze odpadów stosują zasadę ogólną z art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach: osobna KEO na każdy kod.

Jakich dokumentów ewidencji używa się w BDO?

Art. 67 ust. 1 ustawy o odpadach wylicza siedem dokumentów, stosowanych zależnie od roli podmiotu i rodzaju odpadów: karta przekazania odpadów (KPO), karta ewidencji odpadów (KEO), karta ewidencji komunalnych osadów ściekowych, karta ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, karta ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji, karta ewidencji odpadów niebezpiecznych (dla sprzedawcy i pośrednika niebędących posiadaczami) oraz karta przekazania odpadów komunalnych (dla podmiotów w łańcuchu odpadów komunalnych, zamiast zwykłej KPO). Karta przekazania odpadów komunalnych nie jest tożsama ze zwykłą KPO, mimo podobnej nazwy.

Więcej o samej karcie przeczytasz w artykule co to jest karta ewidencji odpadów (KEO).

Co zawiera KEO?

Dokumenty ewidencji zawierają informacje wskazane w art. 67 ust. 3 ustawy o odpadach, m.in.: dane posiadacza odpadów (w tym wykonującego transport) z adresem siedziby i miejsca prowadzenia działalności, numer rejestrowy BDO, NIP (o ile został nadany), rodzaj działalności w zakresie gospodarki odpadami, masę (lub suchą masę) oraz kod i rodzaj odpadów, adres miejsca przeznaczenia. Dla KEO dochodzi imię i nazwisko osoby sporządzającej kartę (art. 67 ust. 3 pkt 5 tej ustawy).

KEO zawiera dodatkowo, na podstawie art. 67 ust. 3b ustawy o odpadach, procentową zawartość PCB (jeśli odpad je zawiera) oraz masę odpadów wytworzonych, odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we własnym zakresie lub przekazanych.

Część pól ma charakter warunkowy (art. 67 ust. 3 ustawy o odpadach): adres miejsca pochodzenia odpadów nie dotyczy wytwórców (pkt 8), sposób gospodarowania odpadami dotyczy prowadzących przetwarzanie (pkt 10), a masa i rodzaj produktów z odzysku – prowadzących odzysk (pkt 12, od 1 stycznia 2022 r.). Nie każde pole musi więc wypełniać każdy podmiot.

Kiedy wystarczy uproszczona ewidencja albo ewidencja nie jest wymagana?

Art. 71 ustawy o odpadach pozwala prowadzić ewidencję w formie uproszczonej, wyłącznie z użyciem KPO i bez KEO, następującym podmiotom:

To nie jest zwolnienie z ewidencji, tylko uproszczenie jej formy. Podmiot nadal jest obowiązany do prowadzenia ewidencji, więc nadal mieści się w art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach i składa roczne sprawozdanie na standardowych zasadach.

Odrębne jest całkowite zwolnienie z art. 66 ust. 4 ustawy o odpadach. Przykładowo obowiązek ewidencji nie dotyczy wytwórców odpadów będących rolnikami gospodarującymi na powierzchni użytków rolnych poniżej 75 ha, o ile nie podlegają wpisowi do rejestru na podstawie art. 51 ust. 1 (art. 66 ust. 4 pkt 1 lit. c tej ustawy).

Co robić, gdy system BDO nie działa?

Dokumenty ewidencji sporządza się wyłącznie za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, bez wymogu podpisu (art. 67 ust. 5–6 ustawy o odpadach). W razie awarii systemu uniemożliwiającej to, dokumenty sporządza się w formie papierowej lub elektronicznej poza BDO na czas trwania awarii (art. 67 ust. 7 tej ustawy). Dane z karty ewidencji sporządzonej w ten sposób wprowadza się do BDO niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później niż w terminie 30 dni od jej ustania (art. 67 ust. 10 tej ustawy). Dla KPO i KPOK przekazujący ma ten sam 30-dniowy termin, natomiast przejmujący i transportujący mają inny punkt odniesienia: wprowadzają dane niezwłocznie po wystawieniu karty przez przekazującego (art. 67 ust. 11 tej ustawy).

Jakie są konsekwencje braku ewidencji?

Nieprowadzenie ewidencji odpadów albo prowadzenie jej nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega administracyjnej karze pieniężnej od 1000 zł do 1 000 000 zł (art. 194 ust. 1 pkt 5b w zw. z ust. 3 ustawy o odpadach), wymierzanej decyzją przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Niewprowadzenie danych po awarii podlega odrębnie grzywnie z art. 180 ustawy o odpadach.

Co zrobić teraz?

Sporządź listę wszystkich kodów odpadów, którymi władasz jako posiadacz, i sprawdź, czy dla każdego masz osobną KEO (art. 70 ust. 1 ustawy o odpadach). Następnie ustal, czy nie należysz do jednej z kategorii z art. 71 ustawy o odpadach albo nie korzystasz ze zwolnienia z art. 66 ust. 4 tej ustawy. Jeśli prowadzisz jedną kartę zbiorczą, rozdziel ją według kodów. Dodatkowe wskazówki znajdziesz w tekście jak prowadzi się kartę ewidencji odpadów dla różnych rodzajów odpadów oraz w przeglądzie ewidencji odpadów. Ogólny kontekst systemu opisuje strona o BDO.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o odpadach – tekst jednolity w publikatorze ELI

Najczęściej zadawane pytania

Czy sprzedawca odpadów lub pośrednik w obrocie odpadami prowadzi KEO?

Nie w zwykłej formie. Sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami, którzy nie są posiadaczami odpadów, prowadzą ewidencję wyłącznie odpadów niebezpiecznych (art. 66 ust. 3 ustawy o odpadach), z użyciem odrębnego dokumentu – karty ewidencji odpadów niebezpiecznych (art. 67 ust. 1 tej ustawy). Zasada odrębnej KEO dla każdego kodu odpadu z art. 70 ust. 1 tej ustawy dotyczy posiadaczy odpadów.